سسسسسسسسسسلام  

من بلاخره اومــــــــــــــــــــــدم ، بعد از ۱۲ روز بي نتي

حرف هاي زيادي براي گفتن دارم ولي نمي دونم از كجا و چه جوري شروع كنم ، انقده ذوق مرگ شدم كه اومدم نت كه هول كردم  

ياد اون روزا بخير كه هر روز از صبح تا ۷ شب پاي اين كامپيوتر مي شستم و هي تو نت چرخ مي زدم ، اونوقت الان واسه ۱۰ دقيقه آپ كردن بايد سر و دست بشكونم

اول از مراسم شب تولدمان بگوييم كه بسيار بسيار ساده و مختصر برگزار گرديد با حضور خودم ، مامان ، بابا ، آبجي جونم ، محمدم و يكي از دوستان مامان كه آن شب مهمان ما بود ( عمه مريم )

مامانيم كيك تولد را گرفته بود البته يادش رفته بود شمع بگيرد به همين خاطر از شمع تولدي كه در خانه موجود بود استفاده كرديم  

همين كه خواستيم مراسم تولد را شروع كنيم برق هم رفت و در تاريكي به صورت كاملاً رمانتيك جشن گرفتيم

مامان و بابايي گلم و البته عمه مريم هديه پول دادن چون مي دونن توي اين شرايط بد اقتصادي من و محمد بهترين هديه فقط پوله كه منو خوشحال مي كنه ، دستشون درد نكنه

خواهري گلمم كه يه گردنيند برام خريد ، سنگش فيروزه است ، دستش درد نكنه  ( بين خودمون بمونه من به نقره جات حساسيت دارم تنم جوش مي زنه  )

محمد عزيزم اون شب خيلي ابراز ناراحتي كرد ، چون مثل اين كه قصد كرده بوده براي كادوي تولدم برام لپ تاپ بخره كه منو از اين بي نتي در بياره اما بودجه اش نرسيد ولي برام كادو زياد خريد

يه مانتو ، يه شلوار براي بيرون و يه تاپ و شلوارك براي توي خونه  البته اينا رو هم به كمك مامانيم تهيه كرده بود  دستش درد نكنه واقعاً چيزايي بود كه به دردم مي خوره و جز لباسايي كه ضروريه

دوم از روز جمعه همون هفته بگم كه مامانيم پدر شوهري اينا رو افطاري دعوت كرده بود خونشون و ما هم در تدارك مهماني بوديم كه ظهر عموي بزرگ عنايت فرموده و خودشان خودشان را دعوت كردن ، البته مهمان حبيب خداست و روزي اش را با خودش مي آورد ، بعد يه دفعه تصميم بر آن شد كه عمو كوچيكه را هم دعوت كنيم ، خلاصه مهماني مفصلي شد ، دو تا عموها با دخترها و دامادها و نوه هايشان به همراه پدرشوهر گرام

سوم آن كه شنبه ۵ شهريور به تاريخ قمري مصادف بود با سالگرد عقدمان ( ۲۷ رمضان ) ، من اصلاً فكرش رو نمي كردم كه محمد يادش باشه ولي يادش بود ، تازشم گل هم برام خريده بود ، البته چهارشنبه ۱۶ شهريور ميشه سالگرد به تاريخ شمسي ، تصميمات جالبي براش دارم

چهارم جاري بلاحــــــــــــــــــــــره ۹ شهريور زاييد ، قدم نو رسيده مباركشان باشد ، ان شاالله صالح باشد و مايه مباهات براي پدر و مادرش

بين خودمان بماند كه چــــــــــــــــقدر من از لوس بازي و ناز و اداي الكي بـــــــــــدم مياد كه حد و حساب نداره ، ( دختره خوبه حالا طبيعي زايمان كرده انقده نــــاز مي كنه آدم فك مي كنه چه عمل سختي داشته ، انقدم ديگه بابا و مامان و خواهراي محمد به اين ناز و اداها پر و بال ميدن كه حد نداره)

من اصلاً آدم حسودي نيستم ، يعني جوري بار اومدم كه به هيچ وجه نياز ندارم هيچ كسي نازم رو بكشه ، اصلاً هم تنبل نيستم كه به خاطر اين كه از زير كار در برم خودمو بزنم به درد و مريضي ، حوصله هم ندارم كه يه عده آدمو دور خودم الكي جمع كنم كه برام موس موس كنن ، بگذريم .....

پنجم اين كه شب عيد فطر مامان محمد اصرار كرد كه بايد حتماً بياييد خانه ما چون من مي خواهم سبزي پلو با ماهي درست كنم و من هم با اكراه پذيرفتم آخر شب قبل هم افطار محمد خودش خودش را دعوت كرده بود خانه آن ها ، يعني دو شب پشت سر هم ، من هم تصميم گرفتم و بهشان اعلام كردم كه برنجش را من درست مي كنم ، مادرشوهري مي خواست استعداد و تبحر ما را در پخت سبزي پلو زير سوال ببرد كه ما به ايشان ثابت كرديم كه بله مي توانـــــــــيم ، يه ته چين درست كرديم سه لايه كه انگشتانشان را هم نوش جان فرمودن ........ ( روش تهيه اين ته چين را مي توانيد روز ۱۹ شهريور در همين وبلاگ بخوانيد )

روز عيد فطر هم مامانيم زنگ زد و گفت ما مي خوايم بريم زيارت حضرت عبدالعظيم شما هم بيايد ، محمد جان اول نگ و نونگ زد كه نه ، ( آخه باباش اينا مي خواستن برن اراك كه بچه جاري رو ببينن ، آقا محمد هم مي خواست ببرتشون ميدان جهاد كه برن )

بعد كه باباش اينا رو برديم اونجا پياده كرديم ، محمد گفت زنگ بزن به مامان اينا بگو وايسيد تا ما هم بيايم زيارت ، خلاصه جاتون خالي رفتيم زيارت كرديم ، نماز ظهر و عصر هم جماعت خونديم بعد رفتيم خونه مامانيم اينا ......

ماماني و بابايي گلم مثل هميشه به فكر ما بودن و به عنوان عيدي براي محمد يه شلوار و پيراهن گرفته بودن كه خيلي خوشگله ، قهوه اي رنگ هست محمد تا حالا اين رنگي نپوشيده بود ، براي منم يه شال خريدن ، دستشون واقعاً درد نكنه  ( نمي خوام گله كنم ولي مامان و باباي محمد همون پارسالم كه بايد بهم عيدي مي دادن ندادن چه برسه به امسال گفتن ما رسم نداريم )

ششم اين كه قضيه خونمون هنوز فيصله نيافته و ما هنوز محضر نرفتيم به چند دليل :

به دليل اين كه آقا محمد سركارش وام نوشته بود و وامش تا دو هفته پيش حاضر نشده بود ، وقتي هم كه وامش حاضر شد بابا خانش شلنگ تخته انداخت وسط برنامه هامون و مخ آقا محمد رو شست و شو داد به اين بهانه كه نمي خواد وام بگيري من بهت پول ميدم ، اين طوري اون مقداري كه مي خواي قسط بدي رو براي خودت پس انداز كن تا بتوني مستاجرت رو زودتر بلند كني و ......

الان دقيقاً ۱۲ روزه كه باباش امروز و فردا مي كنه كه من پول رو بهتون ميدم ، پولم آماده است و از اين جور حرفا ، تا حالا دو بار وعده داده و ما با صاحب خونه قرار گذاشتيم زده زير قولش و انداخته عقب

قرار محضري كه ما تو قولنامه نوشتيم ۳۰ شهريوره ، من شك دارم كه باباي محمد پول بهمون بده ، خدايا منو ببخش نمي خوام قضاوت عجولانه بكنم ولي كاراش مشكوكه ، من احساس مي كنم مي خواد بذاره تا روز آخر بعد بگه ندارم بدم اونوقت علي بمونه و حوضش

به محمد هم هيچي نمي تونم بگم چون زود جبهه مي گيره ، نميدونم فقط خدا مي دونه.......

- مامان و خواهراي محمد تمام اراك رو پر كردن كه باباي محمد براي محمد خونه خريده ، حرصم گرفته عجيب ، چون اين بابا همون بابايي كه سر خونه خريدن منو به فحش بسته بود ، مردم كه نميدونن حرص و جوشش رو من خوردم ، داد و فرياد و فحشش رو من شنيدم ، پول قولنامه كردن رو باباي من داده، خونه رو مامان من گشته پيدا كرده ، باباي محمد تا حالاش كه يه هزار تومني براي خونه خريدنمون نداده اونوقت به نام اونم تموم شد .......

يكي نيست به اينا بگه اگه باباي محمد خونه بخر بود براي پسراش چرا براي پسر بزرگش كه ۵ سال ازدواج كرده و بچه دار هم شده خونه نخريده ، اومدم واسه پسر كوچيكه خريده ، چقدر خنده دار

هفتم اين كه جمعه كنكور كارداني به كارشناسي دارم و خدا مي داند كه مي خوام چيكار كنمش ، اصلاً نمي دانم توي اين شرايط كنكور دانشگاه آزاد دادن خوبه يا بد ؟؟؟؟؟ !!!!

هشتم اين كه مادرشوهر از هفته پيش كه رفته اراك همان جا مانده ، باز هم پحت و پز خانه افتاده به گردن من ، اين بار با اين تفاوت كه علاوه بر پدر شوهر و برادر شوهر كوچك ، برادر شوهر بزرگ هم اضافه شده

مامانيم اينا هم كه آخر همين هفته ميرن گرگان خونه خاله ام ، بعدشم مي خوان برن لاهيجان

خوش به حال هم مامانيم اينا خودم ، هم مامانيم ايناي محمد ، همشون رفتن مسافرت

جوگير نوشت : يكي از سخنراني هاي احمد حلت رو گوش دادم ، چند روزي جو گير شدم هي به خودم انرژي مثبت ميدادم ، آخرش خسته شدم گفتم برو بابا دلت خوشه ، دوباره بي خيال شدم

تشكر نوشت : از همه دوستام ممنونم، از اين كه تنهام نمي ذارم ممنونم

در آخر گر نگهدار من آن است كه من مي دانم ، شيشه را در بغل سنگ نگه مي دارد